Przełomowe orzeczenie w sprawie wskaźnika WIBOR
12 lutego 2026 roku Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wydał długo oczekiwany wyrok dotyczący kredytów hipotecznych opartych na wskaźniku WIBOR. Sprawa ta może mieć daleko idące konsekwencje dla polskiego rynku kredytowego, gdzie zdecydowana większość pożyczek mieszkaniowych wykorzystuje konstrukcję "WIBOR plus marża".
Geneza sporu sądowego
Sprawa rozpoczęła się od konfliktu między kredytobiorcą a bankiem PKO BP przed Sądem Okręgowym w Częstochowie. Klient zarzucił instytucji finansowej niewystarczające poinformowanie o ryzykach związanych ze zmiennym oprocentowaniem. Dodatkowo podważył wiarygodność samego wskaźnika WIBOR, wskazując na jego podatność na potencjalne manipulacje ze względu na oparcie na deklaracjach banków.
Sąd krajowy zdecydował się zwrócić z pytaniami prejudycjalnymi do TSUE, formułując cztery kluczowe wątpliwości prawne w sprawie oznaczonej sygnaturą C-471/24.
Kluczowe pytania skierowane do trybunału
Możliwość kontroli sądowej klauzul WIBOR
Najważniejsze pytanie dotyczyło tego, czy dyrektywa 93/13 o ochronie konsumentów pozwala sądom na badanie postanowień umownych dotyczących zmiennego oprocentowania opartego na WIBOR. Sprawa jest szczególnie istotna, ponieważ dotyczy kredytu z 2019 roku, gdy już obowiązywała unijna dyrektywa BMR regulująca wskaźniki referencyjne.
Konsekwences dla umów kredytowych
Pozostałe pytania koncentrowały się na skutkach ewentualnego stwierdzenia nieprawidłowości. Sąd chciał ustalić, czy nieodpowiednie informowanie o ryzyku oraz brak wyjaśnienia mechanizmu ustalania wskaźnika może prowadzić do uznania klauzul za nieuczciwe i niewiążące dla konsumenta.
Stanowiska stron w postępowaniu
Podczas rozprawy z czerwca 2025 roku polski rząd oraz Komisja Europejska poparły stanowisko banków, podkreślając zgodność WIBOR z regulacjami BMR. Argumentowały, że nie ma obowiązku szczegółowego informowania kredytobiorców o technicznych aspektach funkcjonowania wskaźnika.
Reprezentant kredytobiorcy skupił się natomiast na obowiązkach informacyjnych instytucji finansowych, nie kwestionując przy tym samej legalności wskaźnika WIBOR.
Opinia Rzecznika Generalnego
We wrześniu 2025 roku Rzecznik Generalny TSUE przedstawił swoją opinię, wskazując że sądy krajowe powinny oceniać, czy warunki dotyczące zmiennego oprocentowania powodują znaczącą nierównowagę szkodzącą konsumentowi. Jednocześnie podkreślił, że ocena ta nie może odnosić się do samego wskaźnika WIBOR ani metody jego ustalania.
Potencjalne skutki dla rynku kredytowego
Wyrok TSUE może wpłynąć na sposób zawierania umów kredytowych w Polsce, szczególnie w zakresie obowiązków informacyjnych banków. Kredytobiorcy mogą otrzymać lepszą ochronę prawną, jednak ostateczne konsekwencje będą zależały od interpretacji orzeczenia przez polskie sądy.