Przełomowe orzeczenie TSUE w sprawie wskaźnika WIBOR
Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wydał w 2026 roku istotny wyrok dotyczący stosowania wskaźnika WIBOR w umowach kredytowych. Orzeczenie to ma kluczowe znaczenie dla milionów kredytobiorców w Polsce, którzy zaciągnęli zobowiązania ze zmiennym oprocentowaniem opartym na tym wskaźniku referencyjnym.
Główne ustalenia trybunału
Brak automatycznej nierównowagi
Sędziowie europejscy jednoznacznie stwierdzili, że sama obecność klauzuli zawierającej wskaźnik WIBOR w umowie kredytowej nie stanowi automatycznie znaczącej nierównowagi między bankiem a konsumentem. Jest to istotne rozstrzygnięcie dla osób kwestionujących ważność swoich umów kredytowych na tej podstawie.
Ograniczony obowiązek informacyjny banków
Trybunał określił również zakres obowiązków informacyjnych instytucji finansowych. Banki nie muszą przekazywać klientom szczegółowych informacji dotyczących metodologii ustalania wskaźników referencyjnych. Za publikację kluczowych elementów metodologii odpowiada administrator wskaźnika, do którego bank może kierować swoich klientów.
Konsekwencje dla kredytobiorców
Ochrona prawna WIBOR-u
Orzeczenie potwierdza, że wskaźnik WIBOR podlega kompleksowym regulacjom prawnym na poziomie unijnym, które są egzekwowane przez odpowiednie organy krajowe. Dopóki wskaźnik pozostaje zgodny z tymi ramami prawnymi, klauzule go zawierające nie mogą być uznane za nieuczciwe wyłącznie z tego powodu.
Możliwość kontroli sądowej
Mimo powyższego, sądy krajowe nadal mogą badać, czy konkretne warunki umowne dotyczące zmiennego oprocentowania powodują znaczącą nierównowagę na niekorzyść konsumenta. Ocena ta musi jednak odnosić się do całokształtu postanowień umownych, a nie do samego wskaźnika WIBOR.
Praktyczne znaczenie wyroku
Dla obecnych i przyszłych kredytobiorców orzeczenie oznacza większą pewność prawną dotyczącą umów ze zmiennym oprocentowaniem. Banki mogą kontynuować stosowanie wskaźnika WIBOR bez obawy o masowe kwestionowanie umów wyłącznie z tego powodu.
Jednocześnie konsumenci zachowują prawo do dochodzenia swoich praw w przypadku, gdy inne elementy umowy kredytowej mogą być uznane za nieuczciwe lub niezgodne z prawem konsumenckim.